GC2G433
Deze cache staat al een tijdje op mijn verlanglijstje, vooral vanwege het (volgens Sannekie) lugubere verhaal van Tantalus die zijn eigen zoon op het menu zette.
Daarvoor werd hij gestraft in de onderwereld: Tot zijn kin staand in water zou hij eeuwig dorst hebben, want zodra hij probeerde te drinken zakte het water weg, en hoewel rijpe vruchten boven zijn hoofd hingen, waaide de wind ze weg zodra hij er door honger gekweld een greep naar zou doen. Boven hem lag er een rotsblok dat elk moment kon vallen (citaat uit de cache).
Ik verwachtte dus iets van een cache in een hoge boom, of ergens midden in een sloot. Maar niets van dit alles. De behuizing was eigenlijk redelijk snel gevonden en gepakt. Maar toen begon de kwelling pas echt....maar daar verklap ik verder niets over!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wat leuk dat je langs komt op mijn geocaching-blog. Ik zou het leuk vinden als je een reactie achterlaat!